بسم اللّٰه الذی لا یجمع فیه الثلاث
بسم اللّٰه الذی لا یجمع فیه الثلاث
منشور سکوت
اینجانب اوس احمدرضا عظیمی کهنابی با سلامت عقل [۱] و بدون هیچ اکراه یا اجباری، بدین وسیله اعلام می‌کنم که از بهار سال ۱۴۰۲ حداقل تا پایان ترم ششم دانشگاه سکوت خواهم کرد.
۱. اگر روزه بعد از موعد مقرر ادامه یافت و بعد از دورۀ کارشناسی راهی خدمت سربازی شدم، مدت این سکوت تا پایان خدمت تمدید می‌شود.
۲. اگر به ادامۀ تحصیل پرداختم، هرچند رجحان با استمرار سکوت است، اما اگر برای پیشرفت تحصیلی یا شغلی لازم باشد، چاره‌ای جز آویزان کردن خلعت زهد نخواهد بود.
۳. سکوت به معنای عدم تکلم به صورت مطلق نخواهد بود. تمام استثنائات سکوت در مادۀ بعد شرح داده می‌شوند.
۴. صحبت کردن برای موارد زیر جایز است:
۱- جواب سلام دادن، تشکر کردن، معذرت خواستن، یا بدرود گفتن. به شرطی که طرف مقابل از مسکوت بودن بی‌خبر باشد.
۲- عبادت یا به جا آوردن باقی فرایض دینی.
۳- خرید و کمک خواستن از دیگران جایز است، به شرطی که تبدیل به مکالمه نشود.
۴- در شرایط اضطراری مثل جنگ و زلزله روزۀ سکوت رفع می‌شود.
۵- صحبت کردن با خود یا با خدای خود جایز است، به شرطی که کس دیگری آن را نشنود.
۶- پاسخ استاد یا مافوق را دادن جایز است، به شرطی که فرد مسکوت بیش از حد لازم صحبت نکند.
۷-صحبت کردن با پزشک و مربی برای ارتفاع مشکلات سلامتی یا ارتقاء آمادگی جسمانی یا علمی ایرادی ندارد.
۵. صحبت کردن در شبکات مجازی معادل با صبحت کردن در واقعیت است و باید از آن پرهیز شود.
۶. اگر در موقعیتی فردی قصد مکالمه داشت اما امکان آگاه کردن او از سکوت بدون صحبت کردن وجود نداشت، باید محترمانه به ایشان شرح وضع داد و بعد به سکوت ادامه داد.
۷. نوشتن در این کانال و دفتر خاطرات، ضبط کردن پادکست و تدارک فیلم آموزشی در حکم مکالمه با خداوند متعال است، و به همین سبب مجاز است.
۸. اگر کسی با من کار مهمی داشته باشد که اورژانسی نیست، می‌تواند در وقت بین اذان صبح و طلوع خورشید با من تماس بگیرد یا پیام بدهد.
۹. این آیین نامه از تاریخ ۳۰ فروردین سال ۱۴۰۲ اجرائی می‌شود.
والسلام علی من اتبع خیر الهویٰ
-------------
۱. مگر اینکه خلافش ثابت شود.
پی‌نوشت: این تصمیم یکباره گرفته شد و بابت آماده نکردن نزدیکان قبل از شروع روزه عذر می‌خواهم.
منشور سکوت
اینجانب اوس احمدرضا عظیمی کهنابی با سلامت عقل [۱] و بدون هیچ اکراه یا اجباری، بدین وسیله اعلام می‌کنم که از بهار سال ۱۴۰۲ حداقل تا پایان ترم ششم دانشگاه سکوت خواهم کرد.
۱. اگر روزه بعد از موعد مقرر ادامه یافت و بعد از دورۀ کارشناسی راهی خدمت سربازی شدم، مدت این سکوت تا پایان خدمت تمدید می‌شود.
۲. اگر به ادامۀ تحصیل پرداختم، هرچند رجحان با استمرار سکوت است، اما اگر برای پیشرفت تحصیلی یا شغلی لازم باشد، چاره‌ای جز آویزان کردن خلعت زهد نخواهد بود.
۳. سکوت به معنای عدم تکلم به صورت مطلق نخواهد بود. تمام استثنائات سکوت در مادۀ بعد شرح داده می‌شوند.
۴. صحبت کردن برای موارد زیر جایز است:
۱- جواب سلام دادن، تشکر کردن، معذرت خواستن، یا بدرود گفتن. به شرطی که طرف مقابل از مسکوت بودن بی‌خبر باشد.
۲- عبادت یا به جا آوردن باقی فرایض دینی.
۳- خرید و کمک خواستن از دیگران جایز است، به شرطی که تبدیل به مکالمه نشود.
۴- در شرایط اضطراری مثل جنگ و زلزله روزۀ سکوت رفع می‌شود.
۵- صحبت کردن با خود یا با خدای خود جایز است، به شرطی که کس دیگری آن را نشنود.
۶- پاسخ استاد یا مافوق را دادن جایز است، به شرطی که فرد مسکوت بیش از حد لازم صحبت نکند.
۷-صحبت کردن با پزشک و مربی برای ارتفاع مشکلات سلامتی یا ارتقاء آمادگی جسمانی یا علمی ایرادی ندارد.
۵. صحبت کردن در شبکات مجازی معادل با صبحت کردن در واقعیت است و باید از آن پرهیز شود.
۶. اگر در موقعیتی فردی قصد مکالمه داشت اما امکان آگاه کردن او از سکوت بدون صحبت کردن وجود نداشت، باید محترمانه به ایشان شرح وضع داد و بعد به سکوت ادامه داد.
۷. نوشتن در این کانال و دفتر خاطرات، ضبط کردن پادکست و تدارک فیلم آموزشی در حکم مکالمه با خداوند متعال است، و به همین سبب مجاز است.
۸. اگر کسی با من کار مهمی داشته باشد که اورژانسی نیست، می‌تواند در وقت بین اذان صبح و طلوع خورشید با من تماس بگیرد یا پیام بدهد.
۹. این آیین نامه از تاریخ ۳۰ فروردین سال ۱۴۰۲ اجرائی می‌شود.
والسلام علی من اتبع خیر الهویٰ
-------------
۱. مگر اینکه خلافش ثابت شود.
پی‌نوشت: این تصمیم یکباره گرفته شد و بابت آماده نکردن نزدیکان قبل از شروع روزه عذر می‌خواهم.