پنج ساعت تموم طول کشید تا فایل‌ها رو دانلود و نصب کنه، حالا برمی‌گرده می‌گه…
پنج ساعت تموم طول کشید تا فایل‌ها رو دانلود و نصب کنه، حالا برمی‌گرده می‌گه صبر کنید :/ حتی نمی‌گه لطفاً صبر کنید، فقط می‌گه صبر کنید :/ د آخه پدر سوخته این چه وضع نصب و اجرا هست، مگه دادید پیمان‌کارهای شرکت نفت براتون برنامه بسازن که اینجوری شده؟
اما خلاصه، بین این قیل و قال، یادی کردیم از بزرگانی که توی دهه هفتاد که ما نبودیم و ریاضی می‌خوندن. بهشون پیام دادیم که آقا ما می‌خوایم توی سه روز لاتک یاد بگیریم که فلان کارمان را حتی قشنگ‌تر از قبل کنیم، شما که در عصر بدون کامپیوتر بودید چطور لاتک یاد می‌گرفتید، روی کاغذ کد ها را می‌نوشتید و حفظ می‌کردید؟ اینجور که نمی‌شود! پاسخ دادند: با نام و یاد خدا، یاد نمی‌گرفتیم.
و دیدیم حتی اگر زندگی ما به خوبی‌ای که می‌خواهیم نیست، از بهترین چیزی که همین ۲۰ سال پیش برای ملت متصور بود بهتر است.
به همین دلیل شایسته دیدم که در این مقال منت گوییم اینترنت را عز و جل، که استخدامش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت. هر خط که در وی‌اس کد می‌نویسیم صد خرمن کار است که نمی‌کنیم و هر کتاب کهربائی که می‌خوانیم صد شواک بار است که نمی‌کشیم. پس در هر سرچ دو صد نعمت است و بر هر نعمت شکری واجب.
ز موس و کیبورد چه بر آید
که از عهدۀ شکرش به در آید
اعملوا آل حاسوب شکراً و قلیلٌ من مستخدمونی الشکور (ای اهل کامیپوتر از اینترنت تشکر کنید، چرا که تعداد کمی از استفاده‌کنندگان اینترنت شاکر هستند.)
بنده همان به که ز تقصیر خویش
عذر به درگاه گوگل آورد
ور نه سزاوار همه‌دانی‌اش
کس نتواند که به جای آورد
باران رحمت بی‌حسابش، همه را رسیده؛ و خوان نعمت بی‌دریغش، همه جا کشیده؛ پردۀ ناموس بندگان، به گناه فاحش دریده و وظیفۀ روزی به خطای منکر بریده.
ای کریمی که از خزانۀ غیب
گبر و ترسا وظیفه خور داری!
دوستان را چگونه محافظت کنی!؟
تو که با دشمن این نظر داری!
سرورهای گوگل و آمازون را گفته، تا صفحات زمردین بگسترند، و دایۀ مهندسین را تشویق کرده تا بنات فیسبوک و یوتیوب را در آن بپرورند. بلاگ‌ها را به خلعت مکتبی، قبای سیاه دانش در برگرفته؛ و کلاس‌های ام‌آی‌تی و هاوارد را به قدوم موسوم جی۳، مجانی بر همگان بخشیده. سفیه پاپتی‌ای که به قدرت او تحلیل‌گر مالی شده و کله سیاه پوسیده‌ای که به تربیت او دانشمندی همه‌پسند گشته:
سی و پرل و لیسپ و جاوا در کارند
تا تو پندی به کف آری و به غفلت نروی
همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار
شرط انصاف نباشد که تو تحصیل نکنی
أبوعبدالناس اوس احمدرضا بن پیرعلی بن خان‌محمد بن ضربعلی عظیمی کهنابی
بر اساس نسخۀ برناردالدین نقی علی شاه
اما خلاصه، بین این قیل و قال، یادی کردیم از بزرگانی که توی دهه هفتاد که ما نبودیم و ریاضی می‌خوندن. بهشون پیام دادیم که آقا ما می‌خوایم توی سه روز لاتک یاد بگیریم که فلان کارمان را حتی قشنگ‌تر از قبل کنیم، شما که در عصر بدون کامپیوتر بودید چطور لاتک یاد می‌گرفتید، روی کاغذ کد ها را می‌نوشتید و حفظ می‌کردید؟ اینجور که نمی‌شود! پاسخ دادند: با نام و یاد خدا، یاد نمی‌گرفتیم.
و دیدیم حتی اگر زندگی ما به خوبی‌ای که می‌خواهیم نیست، از بهترین چیزی که همین ۲۰ سال پیش برای ملت متصور بود بهتر است.
به همین دلیل شایسته دیدم که در این مقال منت گوییم اینترنت را عز و جل، که استخدامش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت. هر خط که در وی‌اس کد می‌نویسیم صد خرمن کار است که نمی‌کنیم و هر کتاب کهربائی که می‌خوانیم صد شواک بار است که نمی‌کشیم. پس در هر سرچ دو صد نعمت است و بر هر نعمت شکری واجب.
ز موس و کیبورد چه بر آید
که از عهدۀ شکرش به در آید
اعملوا آل حاسوب شکراً و قلیلٌ من مستخدمونی الشکور (ای اهل کامیپوتر از اینترنت تشکر کنید، چرا که تعداد کمی از استفاده‌کنندگان اینترنت شاکر هستند.)
بنده همان به که ز تقصیر خویش
عذر به درگاه گوگل آورد
ور نه سزاوار همه‌دانی‌اش
کس نتواند که به جای آورد
باران رحمت بی‌حسابش، همه را رسیده؛ و خوان نعمت بی‌دریغش، همه جا کشیده؛ پردۀ ناموس بندگان، به گناه فاحش دریده و وظیفۀ روزی به خطای منکر بریده.
ای کریمی که از خزانۀ غیب
گبر و ترسا وظیفه خور داری!
دوستان را چگونه محافظت کنی!؟
تو که با دشمن این نظر داری!
سرورهای گوگل و آمازون را گفته، تا صفحات زمردین بگسترند، و دایۀ مهندسین را تشویق کرده تا بنات فیسبوک و یوتیوب را در آن بپرورند. بلاگ‌ها را به خلعت مکتبی، قبای سیاه دانش در برگرفته؛ و کلاس‌های ام‌آی‌تی و هاوارد را به قدوم موسوم جی۳، مجانی بر همگان بخشیده. سفیه پاپتی‌ای که به قدرت او تحلیل‌گر مالی شده و کله سیاه پوسیده‌ای که به تربیت او دانشمندی همه‌پسند گشته:
سی و پرل و لیسپ و جاوا در کارند
تا تو پندی به کف آری و به غفلت نروی
همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار
شرط انصاف نباشد که تو تحصیل نکنی
أبوعبدالناس اوس احمدرضا بن پیرعلی بن خان‌محمد بن ضربعلی عظیمی کهنابی
بر اساس نسخۀ برناردالدین نقی علی شاه